Pek tabii olarak “tatilci” olmak da sınıfsal; sınıf sınıf tatilci var, “ultra” zenginlerin nasıl ve nerede tatil yaptıklarını bile bilmiyoruz, altın kaplama muslukları olan süper lüks yatları ve dikenli tellerle çevrili, korumaların devriye gezdiği villaları belki hayal edebiliriz. En alt sınıfın da nasıl tatil yaptığını biliyor sayılmayız; sosyal medya jargonuyla “yastığın öbür yüzü fakirin kliması” olan bu sınıfın tatilci konumuna geldiği görülmüyor. Bakmayın siz bazılarının “tatilde köye gittik” dediklerine, onlar tarlada çapada çalışarak “tatil” yapıyorlar.
Az fakirler günlük tatilci oluyorlar. Çoluk çocuk otobüsle deniz kıyısına gidiliyor, kumanyaları evin hanımı hazırlıyor, marketten su ve kola alınıyor, akşama kadar güneşin altında pişiliyor, herkes çişini denize yapıyor, fiyakalı selfiler çekiliyor, akşam yorgunluktan bitap düşmüş olarak eve dönülüyor.
Normal fakirler azıcık zengin akrabalarının yanına gidiyor; kim ne harcamış, bulaşıkları kim yıkamış, mangal için rakı ve tavuğu kim almış dedikoduları iki kuşak boyunca sürüyor.
Orta halli fakirler bungalov, çadır, pansiyon türü yerlerde kalıyor. Erkekler mangal yakıp közleri yelpazelemeyi ağır işçilikten sayıyor, kadınlar akşama kadar yemek yapıyor, bulaşık ve çamaşır yıkıyor, geceleri sivrisineklerle savaşılıyor; bunun adına tatil deniyor.
Tatil yapmak sınıfsaldır; bunu anladık, e biliyorduk zaten. Bütün ekonomik ve sosyal sınıfların tatilini yazmak eğlenceli olabilir ama bu yazımın amacı tatil yöresi belediyelerinden biri üzerine küçük bir “taşlama” yazmak. Ege’nin “şirin beldesi” Foça’dayız, Yeni Foça; belediye yönetimi CHP’nin. Aşağıdaki fotoğrafta bir uyarı levhası görüyoruz; aha da bu:
E şimdi ne var bu uyarıda? Demek ki elektrikli, motorlu bisikletlerin kullanımı sahil şeridinde tehlike ve sıkıntıya sebep oluyor, belediye de haklı olarak vatandaşları uyarmış! Onu anladık; lakin bir sorun var, Yeni Foça’nın “az zengin” yazlıkçılarının ve seçmen statülü yerleşik halkın çoğunda iki veya üç tekerlekli bu elektrikli bisikletlerden bulunuyor. Hatta bir sosyal bilimci toplam nüfusun elektrikli bisiklet sayısına bölünmesiyle bulduğu rakamı kullanarak geliştirdiği bir formül ile toplumun sınıfsal yapısının ortaya koyulabileceğini iddia etmiş[i]. Bu elektrikli araçlar sahil boyunca vızır vızır yasak levhasının yanından geçiyor.
Şimdi! Elimizdeki durumu Amerikanca deyimiyle “sitep bay sitep”[ii] özetleyelim.
-Elektrikli bisikletin sahilde kullanımı yasak, plakaya yazılacak para cezası uyarısı var.
-Kimseye ceza yazılmıyor olsa gerek ki uyarı levhasını “ti”ye alan yok. Kaldı ki elektrikli bisikletlerin bazılarının plakası bulunmuyor.
Sorun bakalım; madem ceza yazılmayacak, o levhaları neden asmışlar?
Çünkü belediye yönetimi daha çok yerli halkın, yani seçmenlerin kullandığı elektrikli bisikletlilere ceza yazıp onları “üzmek” istemiyor. Öte yandan “yasak levhasını” da asıyor ki bir kaza olur da yaralanan, ölen olursa, “ben yasaklamıştım” diyebilsinler. Özcesi, seçmen memnun, sorun çıkmadıkça belediye yönetimi memnun, yani ki “ne şiş yansın ne kebap”.
Tatil yöresi belde belediyelerinin devasa sorunlarının yanında oldukça eften püften bir sorunu yazdığımı biliyorum. Nedir, bu örnekteki amacım elektrikli bisiklet sorununa işaret etmek değil, mevcut zihniyeti tanımlamak. Bu zihniyet konforuna, çıkarlarına, elektrikli bisikletine dokunulmamasını isteyen cehepeli seçmen ile, seçmene göz yuman CHP yönetimi arasındaki yazısız ittifakın eseridir. Bu zihniyet ve ittifak, CHP’nin sittin sene seçim kazanamayacak, oy oranını arttıramayacak olmasının önemli bir sebebidir.
DİPNOTLAR
[i] İnanmadınız değil mi? Haklısınız, ben uydurdum.
[ii] Step by step: Adım adım.
